Millesime

1976'da Cenevre'de herkes kapanan atölyeleri konuşurken elli yaşındaki bir adam işini bırakıp kendi markasını kurdu. Elinde ne fabrika vardı ne yatırımcı; yirmi yedi yıllık tecrübesi ve katlanır bir briç masası vardı.

O yıl Cenevre'nin havası ağırdı. Uzak Doğu'dan gelen kuvars saatler İsviçre'nin asırlık mekanik geleneğini köşeye sıkıştırmış, köklü üreticiler ya kepenk indiriyor ya da büyük grupların gölgesine sığınıyordu. Buhranın adı sonradan konacaktı: kuvars krizi. O günse kimin ayakta kalacağını bilen yoktu. Raymond Weil tam bu sırada, 1949'da girdiği ve genel müdürlüğüne kadar yükseldiği Camy Watch'tan ayrılıp kendi adını taşıyan şirketi kurdu. Yirmi yedi yıl başkasının markasını büyütmüştü; kalan ömrünü kendi adına harcamak istiyordu. İlk tasarımlarını bir sergi standında, o briç masasının üstünde satıyordu. Sektörün en karanlık yılında en riskli yolu seçmişti: kimseye bağlanmamak.